Translation of the song lyrics Chłodne I Dostojne Są Nasze Oblicza - Arkona

Chłodne I Dostojne Są Nasze Oblicza (original)

Nieskończona otchłań otwiera swoje bramy
Grotem błyskawicy przeszywa nasze ciała
Lodowate szepty palą naszą krew
Świat nasz pod całunem przerażenia legł
Bo mało w nas blasku za to więcej nocy
Która nadchodzi na skrzydłach jej kruka
By znów spaść pyłem z jego czarnych piór
I okryć świat chłodem jego mrocznego spojrzenia
Chwile, które wciąż mogą nas zdradzić
Podróż, która prowadzi ku gwiazdom
Pozbawieni duszy, skazani na zniszczenie
Widnokręgiem są nam jak słońca obroty
Ale myśmy odnaleźli siebie
Przeszłość jest teraz częścią przyszłości
Otchłań, która przetrwała stworzenie
Nie ma odwrotu przed ostatnią misję
Nieskończona otchłań otwiera swoje bramy
Grotem błyskawicy przeszywa nasze ciała
Lodowate szepty palą naszą krew
Świat nasz pod całunem przerażenia legł
Bo mało w nas blasku za to więcej nocy
Która nadchodzi na skrzydłach jej kruka
By znów spaść pyłem z jego czarnych piór
I okryć świat chłodem jego mrocznego spojrzenia
W konstelacji lodu prześwietlonej gwiezdnie
Każdy dzień tu długość ma wieczności
Na nasz żywot patrząc pobłażliwym okiem
Na krążące gwiazdy cicho spoglądając
Przyjaźnimy się z gwiezdnym pyłem
Oddychamy tu kosmicznym mrozem
Chłodny, nieruchomy jest nasz wieczny byt
Chłodne i dostojne są nasze oblicza …
Bo mało w nas blasku za to więcej nocy
Która nadchodzi na skrzydłach jej kruka
By znów spaść pyłem z jego czarnych piór
I okryć świat chłodem jego mrocznego spojrzenia

Chłodne I Dostojne Są Nasze Oblicza (translation)

The endless abyss opens its gates
A bolt of lightning pierces our bodies
Icy whispers burn our blood
Our world is shrouded in terror
Because we have little light in us, but more nights
Which comes on the wings of her raven
To fall again with the dust from his black feathers
And cover the world with the coolness of his dark gaze
Moments that can still betray us
A journey that leads to the stars
Deprived of soul, doomed to destruction
The rotation of the sun is our horizon
But we found ourselves
The past is now part of the future
The abyss that survived the creation
There is no turning back before the final mission
The endless abyss opens its gates
A bolt of lightning pierces our bodies
Icy whispers burn our blood
Our world is shrouded in terror
Because we have little light in us, but more nights
Which comes on the wings of her raven
To fall again with the dust from his black feathers
And cover the world with the coolness of his dark gaze
In the constellation of ice starry overexposed
Each day here is eternal
Looking at our life with an indulgent eye
Silently gazing at the circling stars
We are friends with stardust
We are breathing in cosmic frost here
Cool, motionless is our eternal existence
Our faces are cool and dignified ...
Because we have little light in us, but more nights
Which comes on the wings of her raven
To fall again with the dust from his black feathers
And cover the world with the coolness of his dark gaze