| Τα φώτα λάμπουν στην πολιτεία |
| κι εγώ μονάχος μες στο κελί |
| κι απόψε πάλι θα ξαγρυπνήσω |
| με σύντροφό μου ένα κερί. |
| Βροντούν οι πόρτες οι βαριές, |
| βροντούν κι οι αλυσίδες, |
| και στην καρδιά μου σβήνουνε |
| όνειρα και ελπίδες. |
| Εγώ δεν είδα ποτέ τον ήλιο, |
| εγώ δεν είδα ποτέ το φως. |
| Για μένα ο κόσμος είναι μονάχα |
| τέσσεροι τοίχοι κι ένας σκοπός. |
| Βροντούν οι πόρτες οι βαριές, |
| βροντούν κι οι αλυσίδες, |
| και στην καρδιά μου σβήνουνε |
| όνειρα και ελπίδες. |
| Μανούλα, σήκω από το μνήμα |
| κι έλα κοντά μου μια χαραυγή, |
| και κλάψε, μάνα, μήπως μ' αφήσουν |
| νά 'ρθω μαζί σου στη μαύρη γη. |