| Окэй, тут усе окэй,
|
| Толькi дыхаць мне з кожным днем цяжэй
|
| Паветра зусiм няма,
|
| Колькi не ўдыхай, усе дарма...
|
| Глядзець на брудны горад
|
| I крэмзаць мэмуары...
|
| Ня варта вачэй i ня варта рук.
|
| I я гляджу на зоры
|
| I я гляджу на хмары
|
| I слухаю ўласнага сэрца стук.
|
| Падымi мяне па-над зямлею
|
| Падымi мяне ў сьветлы абшар
|
| Падымi мяне над мiтусьнею
|
| Падымi мяне паветраны шар.
|
| Ляцець, над зялей ляцець,
|
| Бачыць гарады, бачыць сто дарог.
|
| Глядзець, на мяне глядзець
|
| Сумным позiркам будзе мой народ.
|
| На нешта вырашацца
|
| Прысьпеў, напэўна, час!
|
| Паветрам свабоды дыхаю я.
|
| Унiзе сям´я ды праца
|
| I сто неадкладных спраў,
|
| Якiя сто разоў я адкладаў.
|
| Падымi мяне па-над зямлею
|
| Падымi мяне ў сьветлы абшар
|
| Падымi мяне над мiтусьнею
|
| Падымi мяне паветраны шар.
|
| Няхай вы казалi мне
|
| Пра няўдзячны лес ды пра сумны фiнал,
|
| Але бачыў неба я,
|
| Дыхаў небам я, неба я кранаў.
|
| Падымi мяне па-над зямлею
|
| Падымi мяне ў сьветлы абшар
|
| Падымi мяне над мiтусьнею
|
| Падымi мяне паветраны шар.
|
| Падымi мяне па-над зямлею
|
| Падымi мяне ў сьветлы абшар
|
| Падымi мяне над мiтусьнею
|
| Падымi мяне! |