| Сто гадоў самоты, невядома ці то вера ўваскрэсьне.
|
| Сонца над балотам, за калючым дротам здратавалі песьні.
|
| Дзе ты мой сьвет? |
| Дзе ты мой край?
|
| Дзе ты мой сьмех? |
| Хто цябе скраў?
|
| Маё каханьне, пакажы мне шлях дадому,
|
| Маё каханьне, не давай мне ўпасьці долу.
|
| Маё каханьне... Маё каханьне...
|
| Вечные блуканьні,
|
| і ніхто табе нічога не параіць.
|
| Тут канфлікт лякальны,
|
| і ўсе схільныя абразіць ды параніць.
|
| Вораг заўжды раіць папіць
|
| Мёртвай вады з чорных крыніц.
|
| Маё каханьне, пакажы мне шлях дадому,
|
| Маё каханьне, не давай мне ўпасьці долу.
|
| Маё каханьне... Маё каханьне...
|
| Сто гадоў самоты, сто гадоў гульні ў самаабарону.
|
| Вораг кіне змовы, сябра ў зьвера пераўтворыцца раптоўна.
|
| Ён прынясе шэрай парой чару табе з чорнай вадой.
|
| Маё каханьне, пакажы мне шлях дадому,
|
| Маё каханьне, не давай мне ўпасьці долу.
|
| Маё каханьне, пакажы мне шлях дадому!
|
| Маё каханьне, не давай мне ўпасьці долу!
|
| Маё каханьне! |
| Маё каханьне! |