Translation of the song lyrics Obłok - Edyta Gorniak

Obłok (original)

Czasem są takie dni, kiedy smutek szepcze
Nie ma też w sercu mym ulubionych fraz
W takie dni modlitw mych wiatr unosić nie chce
W myślach i w oczach tkwi przyczajony strach
Lecz nagle ktoś mój uchwycił wzrok, zostaliśmy
Sami
I uśmiechnął się jak nie robi tego nikt
A oczom, co często szare są i okryte łzami
Oddal blask i jak lekki obłok znikł
A tak bardzo…
Wyśpiewać chcę
Na palcach wytańczyć chcę
Me serce jak dziecka śmiech radością pełne
I cale miłością drży
Chcę oddać to, co w nim tkwi
Więc proszę ciesz się ze mną chociaż dziś
Tak bardzo
Wyśpiewać chcę
Na palcach wytańczyć chcę
Nie będzie juz smutku cień oplatał szczęścia
Przede mną słoneczne dni
Chcę dzielić tę radość z kimś
Więc proszę ciesz się ze mną chociaż Ty
Mija czas w kroplach dni pod zasłona deszczu
A mój płaszcz chłodu serc nie odpędzi znów
Czasem brak tylu sił, by ten smutek przemóc
Nawet sny płaczą, bo w wyobraźni wiele luk
Lecz nagle ktoś mój uchwycił wzrok, zostaliśmy
Sami…

Obłok (translation)

Sometimes there are days when sadness whispers
Nor are there any favorite phrases in my heart
On such days of prayer, the wind does not want to carry my wind
There is lurking fear in my mind and eyes
But suddenly someone caught my eye, we stayed
Themselves
And he smiled like nobody does
And the eyes, which are often gray and covered with tears
Remove the glow and disappeared like a light cloud
And so much ...
I want to sing
I want to dance on my fingers
My heart is like a child's laughter with joy
And he trembles with love
I want to give back what is in it
So please enjoy with me today
So
I want to sing
I want to dance on my fingers
There will be no more sadness, a shadow entwined with happiness
There are sunny days ahead of me
I want to share this joy with someone
So please enjoy with me at least you
Time passes in the drops of days under the veil of rain
And my mantle of cold hearts will not drive away again
Sometimes there is not enough strength to overcome this sadness
Even dreams cry, because there are many gaps in the imagination
But suddenly someone caught my eye, we stayed
Themselves…