| Vrienden 't is tijd om uw pakske te maken. |
| roept al uw pottekes en pannekes bijeen. |
| tracht als ge kunt nog wat vreugde te smaken, |
| vreugd en verdriet springen 't langst op de been. |
| want de aarde die is al aan 't verdoven. |
| 't schijnt dat de zon en de maan ons verlaat. |
| niemand verplicht ik toch mij te geloven, |
| maar 't is de roep dat de wereld vergaat. |
| Sommigen zeggen: 't is triestig om te horen, |
| dat heel het mensdom zal worden verbrand. |
| anderen zeggen: men zal ons versmoren. |
| 't een en het ander en is niet plezant. |
| 't was verduiveld wat ver toch gedreven, |
| ons te behandelen als vis en gebraad. |
| 't is om te schrikken, te schudden en te beven |
| als ge 'r aan denkt dat de wereld vergaat. |
| Waarom nog goed ons te wassen en te scheren? |
| waarom nog goed een nieuw hemd aan te doen? |
| laat ons maar drinken en laat ons maar smeren. |
| laat ons maar gans ons fortuintje opdoen. |
| toe jan, gij moet nog kiekens halen, |
| kiekens die lopen toch genoeg op straat. |
| 't is onnodig ervoor te betalen, |
| aangezien dat toch de wereld vergaat. |
| Is er hier iemand die kleren wil kopen? |
| 'k laat heel mijn boel aan de prijs van factuur. |
| ik ben van zin in mijn hemd rond te lopen. |
| 't is nog te goed voor de warmte van 't vuur. |
| ik ga mijn gereedschap verkopen omdat |
| er het werken tot niets meer en baat. |
| 'k neem er geen stukskes nie meer van mien handen, |
| aangezien dat toch de wereld vergaat. |
| Eindelijk 't moest er toch eens van komen. |
| 't werd ons voorspeld door de ster met de steert. |
| ik heb gelukkig mijn voorzorg genomen, |
| mijn laatste cent is goddank reeds verteerd. |
| ben ik gedwongen nu schulden te maken, |
| zet men mij morgen of heden op straat, |
| 'k lach ermee want 't kan mij toch niet raken, |
| aangezien dat toch de wereld vergaat… |
| Ja de wereld vergaat |