| Пасля навальніцы
|
| Знаходзіць адзін аднаго ў пяску і дзівіцца
|
| Мы дыхаем зноў
|
| У аскепках сталіцы
|
| Халоднае сонца
|
| Галоўнае мае адбыцца
|
| Мы дыхаем зноў
|
| Мы дыхаем зноў
|
| Спалоханыя, бяскрылыя
|
| Ці вартыя гэтай долі мы
|
| Дыхай свабодна, мілая
|
| Прагна, глыткамі доўгімі
|
| Дыхай на поўныя грудзі, нам
|
| Ветразі да аблокаў дом
|
| Ляці, не глядзі ў мінулае
|
| Нібы матылек на свае святло
|
| Пасля навальніцы
|
| Дзе водар азону забыты
|
| Нібыта нам сніцца
|
| Мы дыхаем зноў
|
| I цепла ў сталіцы
|
| Усе адбылося, што ў рэшце
|
| Павінна адбыцца
|
| Мы дыхаем зноў
|
| Спалоханыя, бяскрылыя
|
| Ці вартыя гэтай долі мы
|
| Дыхай свабодна, мілая
|
| Прагна, глыткамі доўгімі
|
| Дыхай на поўныя грудзі, нам
|
| Ветразі да аблокаў дом
|
| Ляці, не глядзі ў мінулае
|
| Нібы матылек на свае святло
|
| Пасля навальніцы
|
| Зламаныя спіцы
|
| Пакінуты ровар і колы
|
| Спыніліся быццам
|
| Мы спознiмся зноў |