| Ho Kari va no so grann og fin, |
| og sprudlande som sjampanjevin, |
| men tru om ho hadde stort uppi skalla? |
| Eg nappa blad, sa ska ikkji — ska, |
| og va i tvil om det kunna gå bra. |
| Endeleg gjikk eg inn kyrkjidøre. |
| Det va ingen orgel-ljom, |
| nei, kyrkja va heilt tom. |
| Eg skjønte at eg va for sein! |
| Slik vil det ofto gå, |
| hvis du venta |
| heilt te 'ru æ sikker på. |
| Ho Anne va no so stø og trygg, |
| ei solid dame, slett ikkji stygg, |
| men kansi va ho lite for rolen? |
| Eg nappa blad sa ska ikkji — ska, |
| og va i tvil om det kunna gå bra. |
| Endeleg gjikk eg inn kyrkjidøre. |
| Eg fikta me’n Birgjit Lien ei stund, |
| i kjako va ho so raud og rund, |
| men kan du stole på ei jente frå Gulsvik? |
| Eg nappa blad sa ska ikkji — ska, |
| og va i tvil om det kunna gå bra. |
| Endeleg gjikk eg inn kyrkjidøre. |
| Det va ingen orgel-ljom, |
| nei, kyrkja va heilt tom. |
| Eg skjønte at eg va for sein! |
| Slik vil det ofto gå, |
| hvis du venta |
| heilt te 'ru æ sikker på. |
| For sein! Slik vil det ofto gå, |
| hvis du venta heilt te 'ru æ sikker på. |
| For sein! For sein! |