| Gecelerim uykusuz, uyanır solgun sabahlara
|
| Karanlıktan korkmam hiç, dostumdur
|
| Nadir uykularımda içimi acıtan biri
|
| Sanki gerçekmiş gibi sarar beni
|
| Gözlerindeki hüzün yüzlerce, binlerce
|
| Yakar, öldürür beni
|
| Uyumak mı uyanmak mı bilemem
|
| Oynarım ölümle
|
| Çocukken bebeklerim olmadı ne de bisikletim
|
| Gelecek için renkli düşlerim
|
| Hep uzak oldu bana sevinçli zamanlar
|
| Bayramları sevmem, hiç yaşamadım
|
| Kirazlı şapkalardan hep uzaktım, yabancıydım gülen insanlara
|
| Sokaklar, kediler dostumdur ve sahipsiz köpekler
|
| Şarkı söylerler bana gecenin ıssızlığında
|
| Bilirim ne acıklı, ne yalnızdır onlar da
|
| Gözlerindeki hüzün yüzlerce, binlerce
|
| Yakar, öldürür beni
|
| N'olur uyandır beni, "Her şey bir kâbustu" de
|
| "Hepsi kötü bir rüyaydı, uyandın artık", de
|
| Gözlerindeki hüzün yüzlerce, binlerce
|
| Yakar, öldürür beni
|
| Uyumak mı uyanmak mı bilemem
|
| Oynarım ölümle
|
| Uyumak mı uyanmak mı bilemem
|
| Oynarım ölümle
|
| Uyumak mı uyanmak mı bilemem
|
| Oynarım ölümle |