Translation of the song lyrics Hayastan Jan - Iveta Mukuchyan

Hayastan Jan (original)

Լեռների հո-հովը կպաչի դաշտը կակաչի
Քեզ իմ սիրտը կկանչի, ի՛մ Հայաստան ջան:
Հեռուներ, հե-հեռավոր ափեր ձեզ կասեմ հաջող,
Քեզ բարեւ կտամ իմ հող, ի՛մ Հայաստան ջան:

Ինձ համար իմ լեռների աշխարհ ամենալավն ես,
Ինձ համար դու ամենաարդար ու հարազատն ես:

Սարերիցդ մի սարը ես եմ,
Ծիրանիդ մի ծառը ես եմ,
Անունիդ մի տառը ես եմ,
Ի՛մ անուշ Հայաստան ջան:

Արեւիդ մի շողը ես եմ,
Երգերիդ մի տաղը ես եմ,
Քո կարոտն առնողը ես եմ,
Ի՛մ անուշ Հայաստան ջան:

Գետերի հա-հարազատ հունով ջուրը կհոսի,
Սիրտս հետդ կխոսի, ի՛մ Հայաստան ջան:

Դարերից հո-հորովելներից երգդ կլսեմ,
Ու քեզ նորից կասեմ ի՛մ Հայաստան ջան:

Ինձ համար իմ լեռների աշխարհ ամենալավն ես,
Ինձ համար դու ամենաարդար ու հարազատն ես:

Սարերիցդ մի սարը ես եմ,
Ծիրանիդ մի ծառը ես եմ,
Անունիդ մի տառը ես եմ,
Ի՛մ անուշ Հայաստան ջան:

Արեւիդ մի շողը ես եմ,
Երգերիդ մի տաղը ես եմ,
Քո կարոտն առնողը ես եմ,
Ի՛մ անուշ Հայաստան ջան:

Hayastan Jan (translation)

The breath of mountains stoops to kiss the field, and poppies wake beneath its hush,
It is you my heart calls out to—my Armenia, cherished and rare.
Remote horizons, distant coasts, I bid you fortune as I part,
And my greeting, my land, I bring to you—my Armenia, cherished and rare.

Of all the realms that mountains crown, you are the fairest, deep in my sight,
For me, the truest, most just and near, the soul’s own right.

Among your peaks, I am a mountain—one silent with ancestral snow,
Of all your apricots, I am a tree, heavy with dawn’s golden glow,
Within your name, I am a letter—one sound trembling on the air,
My gentle Armenia, sweetness beyond compare.

I am a sunbeam braided from your day,
A stanza in your ancient song’s array,
I am the thirst that gathers all your yearning tears,
My gentle Armenia, sweetness beyond compare.

Along the riverbeds, water runs in kinship’s course,
My heart finds speech with yours, my Armenia, cherished and rare.

Out of centuries, from ploughmen’s hymns your song will rise,
And yet again I say to you—my Armenia, cherished and rare.

Of all the realms that mountains crown, you are the fairest, deep in my sight,
For me, the truest, most just and near, the soul’s own right.

Among your peaks, I am a mountain—one silent with ancestral snow,
Of all your apricots, I am a tree, heavy with dawn’s golden glow,
Within your name, I am a letter—one sound trembling on the air,
My gentle Armenia, sweetness beyond compare.

I am a sunbeam braided from your day,
A stanza in your ancient song’s array,
I am the thirst that gathers all your yearning tears,
My gentle Armenia, sweetness beyond compare.