| Karvouno Anammeno |
|---|
| Στην πίστα άρχισε |
| το λαϊκό να παίζει |
| σήκω μωρό μου |
| να χορέψεις στο τραπέζι |
| Μας βάλαν κάτω |
| τεχνοκράτες και γραφιάδες |
| και μας χαλάσαν τον ντουνιά |
| Να μερακλώσει η ψυχή μου απ' το τέλι |
| για να χορέψουν |
| οι καημοί μου τσιφτετέλι |
| και την κυβέρνηση |
| να πάρουν ποιητάδες |
| πριν πάθουμε κι άλλη ζημιά |
| Εγώ θα γίνω |
| κάρβουνο αναμμένο |
| να ξανανάψω |
| τον κόσμο το σβησμένο |
| Και συ καρδιά μου |
| θα χτυπάς το ντέφι |
| να ξαναβρούν |
| οι Έλληνες το κέφι |
| Να γίνουν όλα τα φιλιά |
| φωτιά καμίνι |
| θέλω μωρό μου |
| της καρδιάς εδώ να γινεί |
| Γιατί οι ευαίσθητοι |
| το έχουν καταλάβει |
| η αγάπη είναι γιατρικό |
| Σήκω μωρό μου |
| να ανεβούμε τώρα όλοι |
| με την καρδιά |
| να ξαναπάρουμε την Πόλη |
| Να γίνει η Αθήνα |
| σαν και μας αγαπησιάρα |
| όλο τον κόσμο αγαπώ |
